Zwalczanie Legionelli – profilaktyka i dezynfekcja

Zwalczanie Legionelli – podstawowa profilaktyka:

• Odpowiednia izolacja rur zimnej wody w celu zapobiegania jej podgrzania instalacją lub technologiami podgrzewu wody ciepłej
• Funkcjonalna izolacja rur instalacji c.w.u. przeciw obniżaniu temperatury wody ciepłej poniżej zalecanej (55°C)
• Zabezpieczenie wystarczającej i bezproblemowej cyrkulacji wody
• Regularne czyszczenie oraz wypłukanie szlamu i osadów z pionów i zasobników c.w.u.
• Regularne czyszczenie filtrów sitkowych przed wodomierzami
• Montaż urządzenia do uzdatniania ciepłej wody użytkowej EuroClean KEUV TV

Reklama

Zwalczanie Legionelli – metody dezynfekcji wody:

1. Dezynfekcja termiczna

Dezynfekcja termiczna – to kilkukrotne okresowe podwyższenie temperatury wody w całej sieci c.w.u, w tym we wszystkich punktach czerpalnych. Zaleca się podwyższenie do około 71°C a następnie płukanie sieci w ciągu 5 minut. W przypadku regularnego przeprowadzenia tej procedury można uzyskać likwidację bakterii Legionelli i innych, dzięki temu woda jest higienicznie czysta.

2. Dezynfekcja chemiczna

Dezynfekcję chemiczną stosuje się osobno lub w połączeniu z dezynfekcją termiczną. W przypadku źle zaprojektowanych systemów zawierających miejsca pozwalające na stagnacje wody i wzrost biofilmu, dezynfekcja chemiczna będzie zdecydowanie skuteczniejszym rozwiązaniem.

• Chlorowanie

Chlorowanie jest stosunkowo tanią i szeroko rozpowszechnioną metodą dezynfekcji wody. Stosuje się ciągłe dozowanie w dawce 5 mg/l aktywnego chloru, w ostrych przypadkach szokowa dezynfekcja – około 40 mg/l, w ciągu dwóch godzin. Dezynfekcja chlorem niesie ze sobą niestety również wady, w tym produkcje toksycznych trihalometanów (THM).

• Jonizacja jonami miedzi i srebra

Metoda ta wykorzystuje efekt metali ciężkich na mikroorganizmy. Srebro działa głównie za pomocą syntezy enzymów i białek w komórce, miedź wpływa na przepuszczalność błony komórkowej. Zaletą jonizacji nad dezynfekcją termiczną i chlorowaniem jest bardziej efektywne i trwałe działanie. Wada metody dezynfekcji jonami miedzi i srebra ( JMS ) to duże koszty eksploatacyjne.

• Chloraminy

Chloraminy w niskich stężeniach, często stosują się do dezynfekcji wody w publicznych sieciach wodociągowych jako alternatywa do chlorowania. Chloraminy są trwalsze niż chlor i nie rozkładają się w wodzie, zanim dotrze do konsumentów. Główną zaletą chloramin są efekty rezydualne i penetracja biofilmu nawet w odległych częściach sieci, gdzie jest mniejsza cyrkulacja wody. Woda uzdatniona chloraminą w porównaniu z uzdatnianiem chlorem ma lepszy smak i zapach.

• Dwutlenek chloru

Istota działania dezynfekującego ClO2 tkwi w jego silnych własnościach utleniających, bez wytwarzania chloru jak również chloropochodnych, co stanowi kluczową zaletę tej substancji.
Dwutlenek chloru skutecznie zwalcza Legionellę, gdy jego stężenie w instalacjach z wodą zimną jest w zakresie 0,1 – 0,2 mg ClO2/l, a w instalacjach wody gorącej na poziomie ok. 0,35 – 0,40 mg ClO2/l.

• Ozon

Ozon jest najsilniejszym utleniaczem stosowanym do dezynfekcji wody. Bakterie i zarodniki usuwa około 300 razy skutecznej niż chlor.

3. Dezynfekcja promieniami UV – zwalczanie Legionelli

Dezynfekcja wody promieniami UV o długości lampy w zakresie od 100 do 400 nm, stosuje się do rozkładu substancji metodami reakcji fotochemicznych. Promieniowanie UV niszczy DNA organizmów, które są obecne w wodzie. Promieniowaniem te bakterie są inaktywowane i cała ich struktura jest zniszczona. Zaletą metody dezynfekcji UV jest to, że nie tworzy produktów ubocznych jak chlor, działa niezależnie od temperatury, nie zmienia właściwości wody.

Źródło: legionella.pl