Potencjał Europy do zrównoważonej ekspansji odnawialnych źródeł energii

Analiza przeprowadzona przez Europejskie Biuro ds. Środowiska (EEB) ujawnia, że ​​Europa dysponuje wystarczającą ilością ziemi, aby rozszerzyć energię słoneczną i wiatrową bez narażania produkcji żywności lub przyrody. Badanie pokazuje, że tylko połowa ziemi uznanej za odpowiednią do wykorzystania energii odnawialnej — z wyłączeniem rezerwatów przyrody i obszarów rolniczych o wysokiej wartości — jest potrzebna do dekarbonizacji UE do 2040 r.

Reklama

Najważniejsze ustalenia:

• Minimalna wymagana powierzchnia: Tylko 2,2% całkowitej powierzchni UE będzie wymagane pod obecne i przyszłe projekty solarne i wiatrowe, aby UE mogła stopniowo wycofywać paliwa kopalne i energię jądrową oraz osiągnąć neutralność klimatyczną do 2040 r.
• Wystarczająco odpowiedni teren: Według Wspólnego Centrum Badawczego (JRC) 5,2% powierzchni UE można uznać za „odpowiednie” pod rozwój energetyki słonecznej i wiatrowej, opierając się na rygorystycznych kryteriach rolniczych, środowiskowych i technicznych dotyczących lokalizacji projektów lądowej energetyki wiatrowej i słonecznej.
• Obszary wiejskie wyznaczają trendy: Większość terenów nadających się do zrównoważonego wykorzystania odnawialnych źródeł energii znajduje się na terenach wiejskich, przy czym 78% z nich przeznaczone jest pod montaż instalacji fotowoltaicznych na ziemi, a 83% pod montaż instalacji wiatrowych na lądzie.
• Dachy nie wystarczą: same obszary miejskie i przemysłowe nie są w stanie zaspokoić wszystkich potrzeb w zakresie mocy słonecznej. Jednak jest mnóstwo zdegradowanych gruntów rolnych dostępnych do rozbudowy energii słonecznej bez zakłócania gospodarki wiejskiej. Można to zrobić w synergii z produkcją żywności i przywracaniem zdrowia gleby.
• Możliwość współistnienia: Poza zdegradowanymi terenami odnawialne źródła energii mogą współistnieć z rolnictwem i naturą. Integracja energii słonecznej z istniejącymi działaniami rolniczymi jest możliwa dzięki normom podwójnego zastosowania, takim jak agri-PV. Dzięki solidnym środkom łagodzącym kraje UE mogą osiągnąć cele zarówno w zakresie energii odnawialnej, jak i odnowy przyrody — wymagając 16,7% ziemi poza obecnymi obszarami chronionymi — zapewniając jednocześnie synergię między nimi.
• Solidarność i wzajemne powiązania: Niemcy i Włochy nie mają wystarczająco dużo ziemi nadającej się pod odnawialne źródła energii, jeśli wykluczone zostaną rezerwy naturalne i produktywne obszary rolnicze. Z kolei Hiszpania i Rumunia mają jej pod dostatkiem, znacznie przekraczającym ich zapotrzebowanie na energię. Europejska „supersieć” jest niezbędna do połączenia zasobów, zrównoważenia dystrybucji energii i osiągnięcia ogólnounijnej dekarbonizacji poprzez współpracę i redukcję odpadów.

Energia odnawialna może się rozwijać bez szkody dla zasobów żywności lub siedlisk naturalnych. Dowody wskazują, że Europa ma wystarczająco dużo ziemi na zrównoważoną ekspansję energii odnawialnej, z wyłączeniem stref o dużej różnorodności biologicznej i produktywnych gruntów rolnych, szczególnie na obszarach wiejskich. Przyjmując procesy partycypacyjne i solidne środki łagodzące w celu zminimalizowania wpływu na środowisko, możemy wykorzystać energię odnawialną do przywrócenia ziemi, przynoszenia korzyści społecznościom i wspierania gospodarek wiejskich – Cosimo Tansini, specjalista ds. polityki odnawialnych źródeł energii w Europejskim Biurze Ochrony Środowiska.

Źródło: eeb.org